De gitaar en je rechterhand

 
Voor het laatst aangepast op 22 juni 2018;
 Gitaar
apr 182016
 

Wil je graag jezelf gitaar leren spelen? Of je vroeger geleerde vaardigheden weer opfrissen? Zorg ervoor dat je de beginselen van een goede basishouding paraat hebt. Dan wordt het gitaar spelen aanzienlijk gemakkelijker en klinken je tonen veel beter. Leer hoe je je rechterhand, je pols en de vingers precies houdt als je (weer) begint met gitaarspelen. En ontdek hoe soms in de bladmuziek wordt aangegeven met welke vinger van je rechterhand je een bepaalde noot speelt.

Dit artikel bestaat uit de volgende paragrafen.

Rechterhand: de basis

Heb je al een beeld van de correcte zithouding en de manier waarop je de linkerhand houdt? Dan is het nu tijd om de basis te leggen voor een goede houding van je rechterhand.

Een juiste techniek van je rechterhand is van groot belang voor een mooie toon. Daarom is het van belang om vanaf het eerste begin dat je gitaar leert spelen, systematisch aandacht te schenken aan de basispositie van je rechterhand.

Hand en pols

Laat je rechter onderarm op de bovenkant van je gitaar rusten, enkele centimeters onder je elleboog. Houd je rechterhand ongeveer ter hoogte van het klankgat. Waarschijnlijk hangt (niet rust!) je onderarm en daarmee ook je hand enigszins diagonaal boven de gitaar.

Het mooiste is als de zijkant van je hand bijna evenwijdig is aan de kam van de gitaar. Maar je hand mag nooit ten opzicht van je pols naar links of rechts kantelen, want dat gaat ten koste van de kracht waarmee je kunt aanslaan.

Houd je pols een klein beetje gebogen, zodat het polsgewricht zich op een hogere plaats bevindt dan je hand.

Laat je handpalm nooit op het bovenblad rusten. Het steunpunt van je rechterhand bevindt zich, als het goed is, op de plek waar jouw onderarm op de bovenkant van je gitaar rust.

Vingers van je rechterhand

Maak eerst een losse vuist met je rechterhand. Raak met je duim de buitenkant van je ringvinger. Ontspan je vuist, zodat alle kootjes van je vingers licht gekromd zijn.

Houd je vingers in beginsel steeds zoveel mogelijk aaneengesloten. Laat je eindkootjes elkaar lichtjes raken. De achterliggende gedachte hiervan is dat je met een bewust bijeenhouden van de vingers een ‘zwalkende’ aanslag voorkomt. Zo’n ‘zwalkende’ aanslag wordt veroorzaakt door het spelen met gespreide vingers.

Vooral je ringvinger profiteert van het zoveel mogelijk als eenheid doen functioneren van de vingers van je hand.

Wat betekenen p, i, m en a in de gitaarmuziek?

In de bladmuziek voor gitaar wordt met p, i, m en a aangegeven met welke vingers van je rechterhand je de snaren aanslaat. De afkortingen komen uit het Spaans. Spanje was lang het toonaangevende land op het gebied van de gitaar.

  • p staat voor pulgar en betekent duim
  • i staat voor indice en betekent wijsvinger
  • m staat voor medio en betekent middelvinger
  • a staat voor anular en betekent ringvinger

Zet nu je duim (p) op snaar (6). Dat is de E-snaar die het laagst klinkt.
Plaats je ringvinger (i) op snaar (3). Dat is de G-snaar.
Plaats je middelvinger (m) op snaar (2). Dat is de B-snaar.
Plaats je ringvinger (a) op snaar (1). Dat is de E-snaar die het hoogst klinkt.

Nu ken je de basishouding voor de rechterhand.

Een eerdere versie van dit artikel werd op 24 februari 2012 door de auteur, Manon Troppo, gepubliceerd op Infonu.nl onder de titel: ‘De gitaar en je rechterhand: de basishouding’.

Dossier gitaar

Dit artikel maakt deel uit van het dossier gitaar.

Bronnen

  • The Art of Classical Guitar Playing; Charles Duncan; Summy-Birchard Inc, Miami, 1980
  • Mel Bay’s Modern Classical Guitar Method, Grade 1; Stanley Yates, Melbay; 2008
  • Gitaarstarter 1: elementaire gitaarmethode; Cees Hartog; Alsbach Educa; Naarden
  • Ik speel gitaar! Complete uitgave; Aaike Jordans; De Haske